تبليغاتX
................................ بهشت هم به جهنّم ، فدای ناز نگاهت ...

 

            «عبدالعلی آیرملو» (وفا)

                                   

مرحوم وفا در كنار فرزندش

                                

                           و انتشار دوّمین شمـــــــــارۀ ویژه نامۀ ( ستارگان

 

                                 دارالصّفای خوی ) به همّت ( هفته نامۀ اورین خوی )

 

۱ 

          باور کنید چشم همه بوی سفر دارد ... ما در مُحاط مرگیم ... مــــرگ دیــر و زود دارد ،

 

          سوخت و سوز ندارد . گویی زمانۀ حافـــــــظ کُش سرِ آن دارد که با شوک های مــرگ

 

          عزیزانمان ، یکی یکی مان را از پای درآورد.

 

          انگار همین دیروز بود که چهره بنمایاند و ناباورانه صـدرنشین بارگاه شعر ـ شـــهـریار ـ

 

         را از ما ربود . همین دیروز بود که ما را در سوگ پیر صمیمی شعــر ـ آقــاسی ـ نشاند .

 

         همین دیروز بود که طنابی از تب ((حلاّج )) [شاعر ماکویی] گذر داد ... همــین دیــــروز

 

         بود که « دیبا» را از ما دریغ داشت... و امروز « آیــرملو» را ... و فردا ... همیــن فردا ...

 

         اگرچه هنرمند   (( تاریخ مرگ ندارد )) و مدام معاصر آثارش می ماند .

 

         امّا به راستی ، چرا ما تا زنــده اند قدرشان نمی دانیم و بعــد از مـــــرگ بر صـــدرشان

 

         می نشانیم ؛  بُت شان  می ســــــازیم و برایشان مــوزه برپا می کنیم ؟ و بــــه قـــول

 

         آن عزیز ، همیشه نزد ما مُردۀ هنرمند ارزش بیشتری از زندۀ آن دارد!

 

۲

         شهر خوی شاعران و هنری مردان قوی و قابل احترامی دارد ... هنــرمندانی بی تکلّف

 

        و به دور از هیاهو ، مردانی که به هنر حرمت می نهند و قصد تفنّن با آن را ندارند .شعر

 

        دیبا  به راستی ((تقطیر وجود )) دیبای شاعر است . در شعـر آیرملو  صـــدای شکستن

 

        شاخه های (ترکمان چای) را از بیشۀ تاریخ می شنـــویم ، صـدای شیپور (چالدران) را ،

 

        صدای مردم را و ...

 

۳

        نمی دانم زمانه کی مجال خواهد داد که بـــزرگانی چون او دلواپـس داشتن و نداشتن

 

        نباشند و بتوانند با فراغت ، عمـــــــــری اندوختۀ گران سنگ خود را به یادگار بگذارند...

 

        امیـــــــــــدوارم دیوان او را ادارۀ ارشـــاد یا دوستدارانِ شعر به چاپ برسانند ؛ کاری که

 

        می خواست و نتوانست .

 

۴

        و اکنون «اورین سربلند خوی » با نشر ویژه نامۀ  (( ســـتارگان دارالصفا)) سعـی دارد

 

        قلم هایی را که قدرت تجلّی دارند و بر تاریکی و پریشانی نمی افزایند ، بشـــناساند.

 

        این بار پیش از آن که دیر شود و یاران ، سفری شوند . اقدامی خوب و ستودنی ...ای

 

        کاش ... ای کاش به جای معاشقه با نام ها ، به تحلیـــــل گام ها بپردازد و راهگشای

 

        هنــــرمندان جـــــوانی شود که ستارۀ خلاّقیــــت شان هنوز  رصد نشده امّا رگـه های

 

        تکان دهنده ای در آثارشان مشهود است .


                         چند شعر ترکی از زنده یاد عبدالعلی آیرملو (وفا) می خوانیم : 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در 87/01/20ساعت توسط حـبیب حسـن نـژاد |

حــرف بــزن ابـــر مـــرا باز کن ... دیـر زمانی ست که بـارانی ام