و

غـربــت شعــر

1

برگزاری جشنواره و اعطای جایزه برای تشویق هنرمند ، سنّت خوبی است :

ـ اگر به دولتی کردن و سفارشی شدن هنر

                                                         و هنر فروشی منتهی نشود .

۲

جشنوارۀ سراسری شعر نماز و نیایش در خوی

ـ مهلت ارسال آثار : 10 بهمن

ـ  زمان :  24و 25 بهمن  که در 11 و 12 اسفند برگزار شد .

ـ مدیر اجرایی جشنواره : تعداد 144 نفر با 345 قطعه شعر ( ترکی ـ فارسی ) شرکت کردند.

دبیر جشنواره از ارومیّه بودند .

۳

هیئت داوران :

دکتر شهریار حسن زاده ؛ استاد محترم دانشگاه که شعر نمی سرایند!

حسین اسرافیلی ؛ شاعر شعــــر دفاع مقدّس که قرار بود شعرهای فـــارسی را داوری کنند و

 شعــرهای ترکی را . تنها به این اعتبار که در تبـــریز متولّد شـــده و زبان تُــــرکی می فهمـــند

 ـ اگرچـــه در حد و اندازۀ سلام و علیک کردن ـ لابد شاعری ترک زبان و ماهـــر یافت نشد و این

 مهم را به ایشان سپردند!

مصطفی محدّثی ؛ شاعـــر خوش ذوق خراسانی و سردبیر مجلّـــــۀ شعـــر ( راستی آقای داور

حاضـــرند شعرهای برگزیدۀ جشنواره را در مجلّۀ شعرشان چاپ کنند؟!).

نکته : ظاهراً یکی از داوران تهران نشین شعرها را ندیده و فقط ۵/۱ میلیون پول داوری را نـوش

جان کرده است .

 نکتۀ جالب تر :قبل از همه دبیـر انجمـــن ادبی دانش خوی ، آقای گیو قهــــرمان زاده داوری کرد که

 قــرار شد به دستور مدیر اجرایی جشنواره ، تعداد 30 قطعه شعــــر برگزیند و عازم تهــران شود

تا خود برگزیده ها را خدمت داوران بزرگوار برساند ( داوران به خـــوی نیامدند و دبیر انجــمن خود

ذی نفع بود).

نتیجه : در واقع داور اصلی دبیر انجمن بوده و به قدری فعّال ! که منتـخـب جشنواره هم شد.

نفر دوّم از خوی  آقای هاشم عابدی بود ، رییس انجمن و یار غار دبیر انجمن... که شعـر خوبی

را ارائه نکرد.

نفر سوم از خوی آقای محمّــــــــد نوروزی بود که جوانی مستعدّ و پـرشور است و شعر را خوب

شروع کرده و ... امّا.

پیش بینی درست : خیلی از دوستان (حتّی قبل از ارسال شعر ) فکر می کردنــد خود آقایان

فوق الذّکر برنده می شوند .

و : خیلی از شاعران خوی مطمئن بودند که آثارشان به دست سه داور جشنواره نمی رسد !

توضیح : انجمن ادبی دانش خوی روزهای چهارشنـــــبۀ هر هفته با حضور رئیس و دبیر انجمن

و دو یا سه نفر از اعضا برگزار می شود ... بقیّه ، عطای انجمن را به لقایش بخشیده اند.

۴

ـ شعر خانم عالیه مهرابی از انجمن جیحون یزد زیبا بود .

ـ شعرها بیشتر تعمّدی و تصنّعی و ضعیف و سُست بودند . ( برگـــزیدۀ جشنواره « زندگی » را

 با « سادگی » قافیه می بست و ... ). خوشا به حال آن ها که در حین شعرخوانی دوستان ،

خوابشان بُرد.

ـ شعر خوی برای میهمانان ، شعری سست و بی مایه معرّفی شد . می پرسید چـــــرا؟ چـون

شاعرانی در این جشنواره شعر خواندند که هنوز باید بدوند.

 پیشنهاد : اصلاً چطور است جشنوارۀ دو میدانی  هم برگزار کنند ؟

فقط داور چهارم فراموش نشود. اسمش هم در برگۀ فراخوان نباشــد مهمّ نیست  ( هدف فقط 

 انجام وظیفه است ) .

از شوخی گذشته؛ آیا می توان از کنار نام های نجیبی چون علیرضا ذیحق،حسین اقبالیان ،

 شهرام میرزایی و ... خیلی های دیگر به سادگی گذشت ؟!

خوی شهر شاعران بزرگی است

                                اگرچه دَم بر نیاورند و سنگ نوش ِ  طفلان ِ  سخن باشند !