سه رباعی

  ۱

ای عشق! رسـیــده ام به خـطِّ پایان

پُر کـــرده مـرا بویِ گــــس ِ گورستان

روزی دو سه بار بی اجــل می میرم

بـرگرد و مــرا به زنـدگی بـرگـــردان .

۲

پُرســــیدن ِ عشق از خِـــــرَد بی مایه

پُـــرســــیدن ِ آفـــــتاب بود از ســــایه

حالا که نَه ،آه... سال های سال است

همــــسایه خـــبـر ندارد از همسایـه .

۳

هی مغز مرا که :

می حرام است ؟ حلال؟

                         نامردتر از جذام می خورد ؛

                    وَ

                              حال :

                         از بام ِ بلندِ کعبه

                                   ــ می اندیشم : ــ

        جز حَیِّ عَلَی الشَّراب* می خواند بلال؟!  

                                              * مستی اینجا مستی انگور نیست ...