۱

به : مردی که آمدنش دیر می شود
ـــــــــــــــــــــــــــــ
آقا ! میان ما و شما خط کشیده شد
باور نمی کنید چرا؟ خط کشیده شد
کم کم اصول دین همه (( سکّه )) شد ۱، و َ بعد
کُلّی میان ما و خدا خط کشیده شد
اوّل قرار بود اجابت شود ، ولی
آخر میان دست و دعا خط کشیده شد
قرآن روی طاقچه حتّی ورق نخورد
شیطان دروغ نیست ، خدا خط کشیده شد
خورشید گِل گرفته شد و ... یک دقیقه بعد
روی تمام پنجره ها خط کشیده شد
حق با سکوت نیست ... ولی مهربانِ من !
ساطور جَست و ... روی صدا خط کشیده شد
روی گلوی شورشی شاعری که گفت :
(( آقا ! دلم گرفته ، بیا ...)) ، خط کشیده شد
.......................................................
و ... خودکشی که داده شدم ، روی اسم (( من ))
خودکار گیج بود ... وَ با خط ، کشیده شد .
۱- سیّد مهدی موسوی : کم کم اصول دین خداوند ، پول شد .
۲
عشق فرمود و شعله می پوشی
عاشقی چیست؟ استخوان جوشی
رقص لزگی میانِ خنجر و خون
نوبت با جنون هماغوشی
سفرِ تازیانه ، گاهی هم
سفر شعله یا سیاووشی
تاجی از تیشه بر سرِ فرهاد
راز سقراط و شوکران نوشی
راهِ باریک تر زِ مو ، پا لنگ
سنگباران و شیشه بر دوشی...
*
عشق یک اتّفاق معمولی است ؟!
دوستت دارم و ... فراموشی ؟!
نکته!
"... چون از شهريار گفتم بگويم سياست در تمامی قرنی که گذشت از هنر و ادب و به ويژه از شعر ما قربانی گرفته است چه بسيار. حسرت می خورم به فرانسوی ها که شاعرانشان را به اين که استالينيست بودند ويا حتی روزگاری فاشيست، در شاعری نفی نمی کنند و برايشان هنوز بزرگند و نوشته های شان می خوانند اما ما فلانی را که فريدون توللی باشد به گناه آن که مديحه ای برای اميرش که وزير دربار بود ساخت ، از خصلت شاعری معاف دانستيم وشهريار را به گناه سرودن مديحه و گفتن از چيزی که در دلمان نبود، و آل احمد را به جرم آن که برادران، کلامی از او را بر سر دست گرفته اند و خود را به او چسبانده اند از آن مرتبه که داشت فرو انداخته ايم و ساعدی را به گناه آن که با فلان بود و .. . اما به گمانم که نسل های بـــعد چنين بيرحم بر گـــنج های خود نمی تازند و ويرانش نمی کنند . هر کس را با گذر زمان در همان جا می گذارند که جای اوست . زمان آن غربال به دستی است که در پشت می آيد. وگرنه شهريار در شعر معاصر پادشاه غزل است اگر بخوانی و بدانی و حيدر بابايش وگفتگويش با سبلان - به قول خودش ساوالان -گنجينه هاي شعر مايند... " بهنود - هفته نامۀ سایه بان ـ شمارۀ 49 ـ 15 دی ماه 1382