خطاب !
کوهکن !
فرهاد شیرینکار عشق !
کوه را از جای کندن
ساده بود ،
تیشه را بردار
خود را بشکنیم .
اشارت
زندگی
لحظه ی پژمُردن یک برگ بود ،
لحظه ای از مرگ بود؛
عشق ،
فقط عشق
ـ خدا شاهد است ـ
پنجره ای رو به نمُردن گشود .
دوستان تُرک زبان کلیک کنند: http://barani120.blogfa.com/